Haber Araştırma Konusu  : Andemi Gölgesinde; Çukurova’da Tarımsal Planlama Eksikliği

Habere Konu Sorular:

1.  Türkiye’de ve ‘Tarımın Başkenti’ olarak adlandırılan Çukurova’da, arz ve talep dengesi, tarımsal ürün fiyatlarında yaşanan aşırı iniş-çıkışlı grafik ile tarım alanlarının ‘gözle görülür’ bir şekilde azalması durumlarından yola çıkarak genel anlamda bir ‘tarımsal planlama eksikliği var’ diyebilir miyiz?

Var. Örümcek ağı modeline çiftçilerimiz bilmeden uyuyorlar Örneğin bu yıl soğan fiyatı düşünce bir sonraki yıl çiftçi soğan ekiminden kaçınıyor. Soğan ekim alanı az olunca fiyatlar yukarı çıkıyor. Çiftçiler soğan para ediyor diye soğan ekim alanı artırıyor ve ürün talepten fazla olunca fiyatlar yeniden düşük kalmaktadır. Buda ciddi bir planalar yetersizliğini göstermektedir.

2.  2019 yılı kış aylarında, bölgemiz ve Türkiye geneli meyve ve sebze fiyatlarında aşırı oranlarda artış olmuştu. Bunun sebebini de  ‘Tarımsal Planlama Eksikliği’ bağlayabilir miyiz?

Genelde ülkemizde fiyatları ihracat politikaları belirlemektedir. Ürünler yut dışına satılınca doğal olarak içeride fiyat artışı oluşmaktadır. Ülkedeki ekim dikim ve ürünlerin planlanmasının devlet tarafından organize edilmesi son kovit-19 pandemesi ile iyice anlaşılmaktadır.

3.  Sizce; sorduğumuz 2 sorunun cevapları ışığında Türkiye ve özellikle Çukurova’da nasıl ve ne tür tarım politikaları oluşturulmalı?

Üretim planlanmasının yapılması ve ülkenin öncelikle kendi kendine yeterliliğinin belirlenmesi gerekir. Ona göre ekim ve dikim planlanması yapılması gerekir. Ondan sonrada ihtiyaç varsa önceden ithalata, fazlalık varsa da ihracat için arayışlara girilmesi gerekir.

4.  Yaşadığımız bu salgın (pandemi) günlerinde, uygulanabilir bir tarımsal planlama ve stratejik tarım yapılması ne kadar önemli. Malum, gelişmiş Avrupa ülkeleri dahi birbirlerinin tıbbi malzemelerine sorgusuz sualsiz el koydu. Salgın ya da başka bir felaketten kaynaklanacak kıtlık ve açlık durumlarında ülke olarak kendi kendimize yetebilecek potansiyelimiz var mı? Şu anki durumumuzla kendimize yeter bir ülke miyiz?

Andemi dönemi bazı ülkelerin tarımda koruyucu duruma geçtiler. Herkes öncelikle kendi kendine yeterliliğe önem verdiler. Bu süreçte başta maske olmak üzere kimse kendi ihtiyacını gidermeden maskeleri satmadılar. Türkiye’de meyve sebzede yeterlilik durumu kabul edilir düzeyde. Ancak buğday, mısır, yağ ve baklagil bitkilerinde dışa bağımlılık yaşanmaktadır. Et ve hayvansal gıdalarda da yer yer dışa bağımlılık yaşanmaktadır.  

5.  Çukurova ve özellikle de Adana için tarım ve tarıma dayalı sanayi anlamında hangi noktadayız? Bölgede tarım sektörünün paydaşları olan sanayici, üretici ve tarım çalışanlarını eğitim ve ekonomik anlamda yeterince destekleyebiliyor muyuz? Destek yeterli değilse neler planlamalı ve yapmalıyız?

Tarıma dayalı sanayileşmenin ilk uygulandığı alan Adana. Ancak uygulanan politikalar sonucu başta pamuk ve ona bağlı sektörde yaşanan sorunlardan dolayı sanayileşme yeterli düzeyde gelişmedi. Yeniden planalar tarıma dayalı ürünlerin katma değerini artıracak şekilde sanayileşmenin alanı gelişilmelidir.

6.  Tarımda üretimi planlı bir şekilde artırarak istihdama ve ülke ekonomisine ne kadarlık bir katkı yapmak mümkün? Böyle bir hamlenin, Adana ekonomisi ve sosyal hayatına yapacağı katkıyı da anlatabilir misiniz?

Son derece önemli bir soru ve sorun. Her köye bir ziraat mühendisi istihdam edilse, ziraat mühendisleri işe girmiş olacaktır. Ziraat mühendisleri köylerin üretim planlanmasına katkıda bulunacaktır. Çiftçinin ürünü artınca, ticaret artacak ve daha çok iş alanı yaratılmış olacaktır.

7.  Tarımsal planlamada ziraat fakültesinin ne kadar katkısı olabiliyor mevcut şartlarda? Çukurova tarımına, planlamasına ve ekonomisine ne tür katkılar sunabiliyorsunuz?

Ziraat fakültesi bölgeye yeni bitki türleri ve tarım teknikleri kazandırmıştır. Bölgede buğday çelişleri, yer fıstığı ıslah çalışmaları, toprak haritaları, narenciye çalışmaları, biyolojik mücadele çalışmaları bölge çiftçileri için önemli katkı sağlamıştır. Örtü altı yetiştiriciliği konusunda fakültenin bölgeye katkısı olmuştur.

8.  Çukurova Üniversitesi çok sayıda ziraat mühendisi yetiştiriyor bu mühendislerin tarıma ve tarım ekonomisine istenildiği kadar bulunabiliyorlar mı?  Yoksa ülkenin genel koşulları sebebiyle ziraat mühendisleri de farklı mesleklere yönelmek durumunda mı kalıyor?

Türkiye’nin önemli fakültelerinden biridir. Her yıl 350 kadar mezun vermektedir. Ülkenin ve bölgenin ekonomik durumuna bağlı olarak mühendisler istihdam edilmektedir. Ancak Çukurova bölgesinde çok sayıda tarım şirketi olduğu için burada iş bulmak daha kolay olmaktadır.