Öğretim Üyelerinin Özlük hakları-2

Başbakana Mektup-1

Sayın Başbakanım,

Uzunca bir süre önce gerek Üniversitelerdeki Öğretim Üye ve yardımcısı arkadaşlarımızın özlük haklarının iyileştirilmesine yönelik çaba ve girişimler çerçevesinde Üniversitelerin sorunları ve öğretim üyelerinin ciddi geçim sıkıntısı altında bilim yapamaz duruma geldikleri kamuoyunun dikkatine sunulmuştur. Son olarak lütfedip bazı Üniversite Rektörlerimizi kabul ederek Üniversite Öğretim Elamanlarının sorunlarını dinlediniz ve direktiflerinizle Öğretim Elemanlarının akademik, idari ve mali sorunlarının çok boyutlu olarak anlatıldığı bir raporun hazırlanarak tarafınıza sunulmasını istediniz. Ve bu konuda TBBM’ inden Kanun Hükmünde Kararname ile iki kez devlet memurları arasında ücret dengesizliklerinin giderilmesi konusunda yetki de almıştınız. Fakat şu ana kadar herhangi bir iyileştirmenin yapılmamış olması öğretim üyelerinde hayal kırıklığı yaratmıştır. Her gün gazete köşe yazarlarının yazdığı acınacak adam olmadığımızın, özlük haklarımızda iyileştirmeyi ne şaşaalı bir yaşam için, ne de başka bir amaç için istemediğimizin bilinmesini isteriz. Özlük haklarımızı artık onurumuz ve kariyerimizi korumak için istemekteyiz. Son 20 yılda işçi ve memur arasında oluşan ücret uçurumu sayesinde bir işçinin maaşı, neredeyse bir profesörün maaşını ikiye, üçe katılacak duruma gelmiştir. Yeni işe giren bir polis 357 milyon, bir ilkokul öğretmeni 350, mühendis 420, kaymakam 479 milyon lira alırken bir çok elemeden geçen bir araştırma görevlisi 350 milyon, bir doçent 570 milyon, bir profesör 800 milyon lira almaktadır. Ancak özel sektörde çalışan öğrencilerimiz bizim 4-5 katı ücret almaktadır. Denilebilir ki kamuda birçoğunun durumu iyi değil, ancak örnek gösterilen Koç ve Sabancı Üniversitesi ve diğer Vakıf Üniversitelerinin 3-10 bin dolar arasında maaş verdikleri bilinmektedir. Bu durum bizleri ülkemizin geleceği açısından korkutmaktadır. Bu durum kamu üniversitelerinin Milli Eğitimdeki gibi özel okullara boğdurtulacak izlenimini uyandırmaktadır.

Ayrıca bilim adamı sıfatıyla mesai kavramı olmadan yaptığımız çalışma sonucu aldığınız ücret eğitimsiz, tahsilsiz birçoğunun ücretinden daha az ise, kira, elektrik, su, ve telefon parasını karşılamıyorsa, koşullar geçekten sizi zora sokuyorsa, o zaman büsbütün bocalamamak olmaması mıdır? O zaman kendi kendine sormadan edemez insan. Neden, niçin, kimin için? nereye kadar....?

Sayın Başbakanım,

Dünyanın hiçbir ülkesinde bilim insanlarının özlük hakları bu denli umursamazlık konusu edilemez. Bilginin değer olduğu ülkelerde bilim adamlarının maddî sorunu olmaz ve bilim adamı kendi çalıştığı konusu ile uyur kalkar. Ülkelerin geleceklerinin belirlenmesinde yadsınamaz payı olan bilim insanı üniversite öğretim üyesinin devletten maaş alan kesimler içerisinde geri planlara atılarak rutin Devlet memuru sınıfına sokulması anlayışı içerisinde bir süre sonra üniversiteler yaratıcı yeteneklerinin de barınmadığı ’salla başını al maaşını‘ felsefesine sahip insanların yer aldığı kurumlar konumuna gelecektir. Bu bakış açısının günden güne öğretim üyeleri arasında yaygınlaştığı, verimliliğin düştüğü görülmektedir. Bir çok öğretim üyesinin eski Sovyetler Birliği örneğini telaffuz ettiğini duyuyoruz. Sonuç olarak, ülkemizde önemli derecede bir beyin göçünün batı ülkelerine kaydığı hepimizin bilgisi dahilindedir. Korkarım önümüzdeki yıllarda bu sayı daha da artacaktır. 

Bilgi çağında ülkemizin hak ettiği yeri alabilmesi için üniversitelerin bir çok konuda sorunlarının olmaması gerekir diye düşünüyorum. Üniversitelerin altyapı sorunu bir yana, en azından geçim sorununun ortadan kaldırılması sağlanmalıdır. Bizler ülkemizin önünü açmak ve çağın dinamizmini yakalamak istiyoruz. Bunun sağlanması için evrensel değer ölçülerine yakışır bir şekilde yaşamak ve üretmek istiyoruz. Gazete sayfalarına manşet olmuş ve yoksulluk sınırına gelmiş sefiller durumuna düşürülmüş olmak istemiyoruz. Köşe yazarlarına hocaların maaşını sorar mısınız diye yazmak bizlere ızdırap vermektedir. Birilerinin bize oy gücünüzü kullanın demesi de ağırımıza gitmektedir. Gücümüz bilgi, bilgimiz en kutsal güçtür. Bir toplumun gelişmişlik düzeyi o ülkenin bilim adamalarının gücüdür. Hiç kimsenin bilginin gücünü küçümsemesini dilerim. Bilginin gücü sokakta değil, bilim yuvalarında ve üretimde gösterilmelidir. 

Sayın Başbakanım,

Önceliği eğitim olmayan bir toplumun bilgi çağını yakalaması ve hak ettiği yere ulaşması mümkün değildir. Çocuklarımızın, hepimizin ve ülkemizin geleceği açısından ülkemizin önceliğinin eğitim olması ve bunun gereklerinin bir an önce yerine getirilip toplumun moralinin bir an önce düzelmesi gerekiyor. Önerimiz, Devletin, ucuza ve kolay yetişmeyen Bilim Adamına, öğretim üyesine sahip çıkması bilgisini ve çabasını dikkate alması ve o oranda da hesap sormasıdır. Eğitim sistemi ve Üniversitesi çökmüş bir ülkenin işi zor, hem de çok zordur. Korkarım ki gelecekte hiç de telafisi mümkün olmayan bir girdap içine sürükleneceğiz. Bugün ülkemizin her türlü sorununun altında eğitimsizliğin yattığını rahatlıkla söyleyebilirim. Eğitilmiş, dünyayı tanıyan, üreten, sorun çözen, sorun çözebilecek çapta yaratıcılığı gelişmiş bireylerin yetiştirilmesi üniversite öğretim üyelerinin asli görevlerindendir. Bu görevin yerine getirilmesi ilgi ve destek ile mümkündür. Maalesef bugün üniversiteler hiç de hakketmedikleri ölçüde adeta unutulmuş bir konumda kendi kaderlerine terkedilmişlerdir. Üniversitelerin kendi kaderlerine terk edilmişlikleri ile ülkemizin mevcut sorunları arsında bir paralellik bulunmaktadır.

Sayın Başbakanım,

Sizin bu ülkenin 2000’li yıllarda hakkettiği yeri alması için herkesten farklı düşündüğünüzü ve bu konuda her türlü ekonomik zorluğa rağmen çözüm yolları üretme çabası içinde olduğunuzu biliyorum Bu bağlamda 12 Temmuz 2001 tarihine kadar TBMM’ inden aldığınız yetkiye istinaden Öğretim üyelerinin maaş durumunun düzeltilmesi konusundaki çalışmalarınızı hızlandırmanız ve yetki süresi sona ermeden sonuçlandırılmasını beklemekteyiz. Bu konudaki çalışmalarınızın devam ettiğini umuyor ve sizlere güveniyoruz. Bu konudaki çabalarınızdan dolayı tekrar minnet ve şükranlarımı sunmak isterim.

4/07/2001

Saygılarımla.
Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ

Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ

Çukurova  Üniversitesi, Ziraat Fakültesi,

Toprak Bölümü, 01330, Adana,