Fikret Bey Günaydın,

Sizi kamuoyu Başbakana yakınlığınız ile biliyor bu nedenle de mutlaka söyledikleriniz gerçeğe en yakın olanıdır diye değerlendiriyoruz. Ben de sorumlu bir bilim insanı olarak yalnız öğretim üyelerinin maaşları konusunda değil diğer toplumsal olaylarda da görüşlerimi açıklamaya çalışıyorum. Üniversite öğretim üyelerinin özlük hakları konusundaki çabanın altında benim şahsi çabam paradan çok bir onur sorunu ve genç araştırıcıların mesleğe olan ilgisin çekmeğe yöneliktir. Hepimizin bildiği gibi Hükümet bu kararnameyi hazırlarken IMF’den öğretim üyelerine iyileştirme yapacağını belerterek onay almıştı. Fakat siyasi baskılardan dolayı yine öğretim sıradan sayılmaya başlandı.

Fikret Bey, siz de biliyorsunuz, bir gecede Bakan olabilen, bir gecede Meclis Üyesi olabilen, ama Prof. olabilmek için 30-35 yıl gece-gündüz demeden özverili çalışma ve çabanın gerekliliğini idrak edemeyen Sayın yetkililerin Üniversite Öğretim Üyelerinin Unvan ve Kariyerine yakışmayan Maaşı reva görmelerine ilişkin "sesimizi duyurma" çabalarınız için yürekten teşekkürler.

Bir Akademisyen olarak yurt dışı olanakları tepip, ülkemize minnet borcumuzu ödemek, ülke kalkınmasına katkıda bulunmak amacı ve şevki ile Amerika'dan, Avrupa'dan çoğumuz koşa koşa geldik. Hep, belki Bilimin, Bilim Adamının Toplumsal Kalkınmanın öncülüğünü yaptığı bu kişi ve öğelere hak ettikleri önem verilmezse, asgari geçimleri karşılanmazsa ekonomik-siyasal bağımsızlığın mümkün olamayacağı yetkililerce bir gün idrak edilir diye bekledik. Ama artık ne ümidimiz, ne sabrımız kaldı. Hele Bilim şevkimiz hiç kalmadı. Bu konudaki sorumluluk tamamen, 40 yılda yetişen bir Profesörü geçim sıkıntısına sokan, bir bankamatik önünde sıradan bazı kamu çalışanlarıyla bulunduğu kuyrukta maaşını telaffuz etmekten utanır duruma getiren, bulacağı fırsatta eşdeğeri unvanlı Akademisyenin, kendisinin 5-10 kat maaş aldığı bu ülkedeki ama bu Devletin bütçesinden yardım alan bir Özel Üniversiteye geçmeyi düşünür duruma getiren, hele Yurt dışı  Beyin Göçüne mecburen "evet"  deme durumunda bırakan başta başbakanlık ve Maliye Bakanlığı olmak üzere tüm Sayın Hükümet Yetkililerinindir.

Dünkü Sayın Güçlü'nün köşesinde okuduğumuz şekliyle, yok "bir tuğla çekilince tüm duvar dengesi bozulur"muş".  Yok "diğer kesimler gönül koyarmış". 1,5-2 yıl önce bir Profesörün öğrencisi konumunda olan genel Müdüre, İl Valisine, birinci sınıf Hakimler ve diğer bazı üst Bürokratlara, diğer kesimlere hiç bir iyileştirme yapılmadan, % 50-60 iyileştirme yapılırken, aradan tuğla çıkmadı, duvarın dengesi bozulmadı da, bugün, başlatılan o kademeli iyileştirme programı çerçevesinde, üstelik tuğlaları yerine koyma adına yapılmaya çalışılan uygulamanın devamı ile sıra Öğretim Üyeleri vb. kesime gelince mi bu "ücret adaletsizliğini giderme uygulamasını"nın adı "tuğla çıkması" oldu. Lütfen bizim adımıza Sayın Başbakana ve Maliye Bakanına sorunuz, son 10-20 yıl içerisinde tüm Kamu çalışanları, Akademisyen, Bürokrat, Askeri erkan, İşçi vb. özlük durumu bakımından ne durumdaydı, ne oldu, ne olmalı..??????

Lütfen sizin aracılığınızla sayın Maliye Bakanı ve diğer Hükümet Yetkililerine şu görüşlerimiz de ulaşsın:

-Ya, Ülkelerin geleceği, bağımsızlık garantisi Bilim İnsanlarına, HOCA'larına, Uluslararası standartlara göre değil ama, en azından ülkedeki Ücret Adaleti gerçeğine göre yapılabilecek iyileştirmeyi yapsınlar,

- Ya da, "kusura bakmayın HOCA'lar, bizim size öyle sandığınız kadar ihtiyacımız yok, hele öyle deli gibi ailenizi, çocuklarınızı ihmal etme pahasına gece-gündüz laboratuvarlarda sabahlamanıza, cebinizden olmayan paranızı verip yurt dışına falan gitmenize hiç ihtiyacımız yok, bizden bir şey istemeyin, başınızın çaresine de bakın" desinler ve biz Üniversite Hocaları da şapkamızı önümüze koyup ne yapmamız gerektiğini düşünelim. Ama bunu açık söylesinler. Kamuya duyursunlar. TV'de söylesinler. Kamu oyu da bunu bilsin. Herhalde bu ülkede Hocaların da utanarak söyledikleri veya söyleyemedikleri maaşlarına katkı sağlayacakları mesai dışında limon satma, taksicilik yapma gibi bir becerileri olur, ya da itibar görecekleri dünyanın bir köşesi bulunur.

- Öyle "gönül alma" bab'ından 3-5 kuruş elimize tutuşturma niyetlerinden de vazgeçsinler.. Ayıptır.... Hem de çok ayıp...

Ayrıca Öğretim Üyelerinin ve diğer bazı Kamu çalışanlarının Maaşlarıyla ilgili size net bilgi her zaman ulaşmayabilir. O bakımdan konuyla ilgili bazı bilgilerin aktarılmasında yarar görüyorum:

Yukarıda belirtildiği üzere, 1,5-2 yıl önce ücret adaletsizliğini giderme adına çalışma başlatıldı ve o zaman bazı kesimlere (Genel Müdür, Vali, birinci sınıf Hakim vb.) % 50-60 iyileştirme yapıldı. Esasen, Sizlerin de mutlak bilgileriniz olacağı üzere, yetki yasası çerçevesinde aynı oranlarda "Kamuda ücret adaletsizliğini gidermek adına" 2002'den itibaren başta Öğretim Üyeleri, Hakim-Savcılar vb. olmak üzere uygulama devam edecek idi. Fakat görüldüğü üzere, olayın maalesef Hükümet Yetkililerince de olayın başlangıcı ve amacı unutuldu, olay alay edilir konuma getirildi. Normal bir Profesör maaşının 850-900 milyon, kıdemli bir Profesör maaşının 1 milyar 150 milyon, bir Doçent maaşının 650-700 milyon, bir asistan maaşının 450 milyon dolayında olduğunu, yine kamuda çalışan yerinde bir ilkokul mezunu çaycının, bir şoförün 800 milyon - 1 milyar maaş aldığını, bir Genel Müdür maaşının 1.6 -1.7 milyar olduğunu (1,5 yıl önce iyileştirme öncesi Prof. maaşından daha geride idi), bir Albay, bir General maaşının (ne kadar olduğunu bilemiyoruz) ne olduğunu lütfen gündeme getiriniz ve

olayın geçmişi, başlangıç amacı ve bugün getirildiği gülünç durumu işleyiniz.

Tekrar selamlarımızla...

Sayın Bila son olarak aşağıda Sayın Bakanımıza yazdığım bir mektup size de iletmek istiyorum,

Zamanın aldığım için tekrar özür dilerim.

Saygılarımla

Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ.

Bilim ve üniversitelerin Duyarlılığı

Sayın Bakanım,

  Basından öğrendiğimiz kadarı ile kamudaki ücret dengesinin sağlanabilmesi amacıyla başlatılan çalışmanın son aşamaya geldiği ve son iki yıldır devlet yetkililerimizin yüksek makamda verdikleri beyanlarla oluşan umudumuz suya düşmüş durumdadır. Yine basından öğrendiğimiz kadarı ile öğretim üyelerine yapılacak bir ayrıcalığın sorun yaratacağı düşünülmektedir. Özellikle örgütlü ve siyasi ağırlığı olan kurumlardaki çalışanların tepkisinin göz önüne alındığı anlaşılmaktadır.

Sayın Bakanım,

  Kimseden maaşları kesilsin de bize verilsin istemiyoruz. Çalışan herkesin bir şekilde üretime katkısı var ve çalıştığının karşılığını istemesi en doğal hakkıdır. Fakat daha önce belirttiğimiz gibi bizler mesai dışı çalışan kişiler, çalışmak zorunda olduğumuz zaman başta elektrik ve yakıt faturamızın herkesten fazla geldiğini belirtmek zorundayız. Kurum içerisinde çalışan araştırıcılar, posta ücreti, telefon ücreti ve diğer eğitim giderlerimiz olan, fotokopi, kağıt, kitap gibi zorunlu ihtiyaçları kendi maaşımızdan ödemek zorunda olan bir meslek gurubu olarak diğer hiçbir kurumun çalışanı bu harcamaları yapmak zorunda değillerdir. Bu giderler şahsen benim maaşımın onda biri kadardır. Bütün bu giderlerimize karşılık aldığımız maaş ise mezun ettiğimiz öğrencimizin maaşından çok çok düşük düzeydedir. Fakat bizler çok kazanmak değil, çağın gereklerini bilen ve bilinci ölçüsünde sade yaşamak için gerekli ücret dengesinin sağlanmasını istemekteyiz.

Sayın Bakanım,

  Bugün dünyanın en pahalı yatırımı olan eğitim yatırımının önemli halkalarından biri olan üniversitelerin lider kadrosu Araştırma Görevliliği ile başlar. Mesleğe genelde sınıfın en başarılıları ve en dinamikleri alınır eğer özel teşebbüs veya yurt dışı sizden birkaç katı fazla ücret veriyorsa doğal olarak tam da üniversitelilik bilinci oluşmamış genç dışarıyı tercih edecektir.

Sayın bakanım,

  Bir üniversite öğretim üyesi olarak ülkemin gerçeklerini anlayışla karşılıyorum, ancak bir şeyi kabul etmiyorum. O da şudur: Bir insan gecesini gündüzüne katarak okuyarak, çalışarak gelebileceği en yüksek nokta olan profesörlük mertebesine kadar geliyorsa ve yine ülkesinin iyiliği ve yüceltmesi için çalışıyor ve ülkesini her platformda hakkıyla temsil ediyorsa bu kişinin maaşı öğrencisin maşından düşük olabilir mi? Yine başka bir örnek, mezun ettiğimiz bir mühendis bir kurumda 544 milyon lira net maaş alırken, aynı derecedeki aynı okul mezunu bir mühendis devletin bir başka biriminde 1 milyar 335 milyon lira, Merkez Bankasında ise 2 milyar 694 milyon lira alıyor. Üniversitelerde ise bir Profesörün bir milyar, doçentin aylığının 800 milyon TL ve bir Ar-Gör maaşının ise 550 milyon olduğu bir ortamda ne ulusal ne de evrensel anlamda bilim ve teknoloji dünyasına katkı beklenemez.

Sayın bakanım,

Üniversitelerimize ayrıcalık istemiyoruz. Bugün herhangi bir bankada çalışan mühendis, bir genel müdür, birinci sınıf bir hakim, bir vali ve bir albay kadar maaş ve itibar istiyoruz. Ya Rusya’da olduğu gibi biz çalışıyor gibi yapacağız, siz de bize maaş ödüyor gibi yapacaksınız, yada bu ülkede çağdaş batılı anlamda çalışma sistematiği kurulur, herkes çalıştığının karşılığını aldığı için daha mutlu ve üretken olur. Aksi taktirde disiplinsiz, ne yaptığını bilmeyen kendi kendisiyle uğraşan bir üçüncü dünya ülkesi olur gideriz. Bu tercihin yapılmasında bilime ve bilgiye güvenin yanında olduğunuzu biliyoruz. Bilim ve üniversitelerin gelişimine ve hakkettiğimiz karşılığın sağlanmasına yetkililerimizin daha fazla duyarlılık göstermesini bekliyoruz.

Saygılarımla

Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ,

Çukurova Üniversitesi, Adana