TÜRKİYE’DE BİLİM İNSANLARI VE BİLİM İNSANLIĞI YOK OLUYOR

 (Mevcut Maaş Sistemi Türk Bilim insanlarını Yoksulluk Sınırına Getirdi)

Bilim insanlarının birinci derecedeki görevi evrensel bilgi ve becerilerle donatılmış nitelikli insan gücü yetiştirmek, ileri teknoloji geliştirmek, bilim yaparak çağın sorunlarını çözecek bilgileri üretmektir.

Biz Bilim insanları bugün mevcut maaş politikasından dolayı asli görevimiz olan bilimsel bilgi üretmek bir yana hayatta kalma mücadelesi verir bir duruma geldik. Unutulmamalıdır ki Bilim insanları ve Bilim insanlığının yok olduğu bir ülkenin sağlıklı bir nesil yetiştirmesi ve gelecekte varlığını devam ettirmesi mümkün değildir.

Bir Bilim insanı 30 yıllık eğitim-öğretim ve Akademik aşamalar sonunda yetişmektedir. Ancak Bilim insanı, bugünkü ekonomik koşullarda kendisine reva görülen maaş ile büyük Atatürk'ün "HAYATTA EN HAKİKİ MÜRŞİT İLİMDİR" sözündeki bilimin gereğini yeterince yerine getirememenin ağırlığı altında ezilmektedir. Bir Profesörün Devlet Üniversitesindeki 600 milyon lira (880 dolar), bir Doçent’in 400 milyonun, bir asistanın 250 milyonun altında olan maaşı YOKSULLIK SINIRINA İNMİŞTİR ve kendi mezun ettiği yeni bir üniversite mezununun özel sektördeki başlangıç maaşının dörtte biri bile değildir.

EK DERS ÜCRETİ veya İKİNCİ ÖĞRETİM YOLUYLA SAĞLANACAK BİR İYİLEŞTİRME, BİLİMSEL ETKİNLİKLERİ DAHA DA YOZLAŞTIRMAKTADIR

Son günlerde, Üniversitelerdeki ek ders ücretlerinin artırılması suretiyle Üniversite Öğretim Elemanlarının durumlarının bir ölçüde düzeltilmesinin mümkün olabileceği bazılarınca telaffuz ediliyor ki, sadece bu yolla yapılacak bir düzenleme, değil Üniversitelerin durumlarının iyileştirilmesi - Bilim insanlarının Özlük Haklarının iyileştirilmesi, tersine, Bilim insanları ve Bilim insanlığının yozlaştırılması yönündeki adımları pekiştirmiş olur. Zira Üniversitelerde Öğretim Elemanlarının sadece bir bölümü (daha ziyade Araştırma olanaklarının ve öğretim üyesi sayısının az olduğu, gelişmemiş Üniversitelerde) ek ders ücreti alabilmekte, çoğunluğu ise salt maaşı ile geçinmeye çalışmakta, zorunlu ders saati dışındaki zamanını Araştırmaya, Laboratuvara, bilgi üretmeye kullanmaktadır. Böylece geçinebilmek için ek derse veya ikinci öğretime mahkumiyet, Bilim insanlarını araştırma yapmaktan, bilgi üretmekten daha da uzaklaştırıcı bir sonuç yaratmaktadır.

MAAŞ DÜŞÜKLÜĞÜ NİTELİKLİ ELEMANLARI ÜNİVERSİTEDEN UZAKLAŞTIRIYOR

Devlet Üniversitesindeki bir Bilim insanı, Özel-Vakıf Üniversitelerindeki eşdeğerinin beşte biri–onda biri kadar maaş alıyorsa, devletten maaş alan bazı kesimdeki çaycı, şoför (ki bu insanlar hakkettiklerinden fazlasını değil, azını bile alıyorlar) kadar maaş alamıyorsa, birileri gecede 5-10 milyarlar kazanabiliyor ve bu ülkenin Bilim insanlarına aylık 450 - 900 doların altındaki maaş reva görülüyorsa, bir Bilim insanı ay sonunu nasıl getireceğini düşünmek zorunda kalıyorsa, bir Bilim insanı orta halli bir evde oturamıyor, orta halli bir arabaya binemiyor, orta halli giyinemiyor, çocuğunu orta halli bir okula gönderememenin sancısını yaşamak zorunda bırakılıyorsa BİR YERLERDE YANLIŞ VAR DEMEKTİR. Maalesef öğrencilerimiz bile bizim durumumuza acıyarak bakar duruma geldiler ve pek çok nitelikli öğrencimiz artık üniversitede kalmak, bilim insanı olmak istemiyor.

KÜÇÜK BİR DUYARLILIK- SOMUT BİR ADIM BEKLİYORUZ

Bizler bilim insanları olarak, ÜLKEMİZE YÖNELİK İDEALİMİZDEN TAVİZ VERMEMEK İÇİN HEP DİRENDİK ve FEDAKARLIK YAPTIK. Bizlerin oyları ile göreve gelmiş olan, yine bir bilim insanının buluşu olan televizyondan her gün sesimizi duymadan bize hitap eden siz yöneticiler ve vekillerimiz, ARTIK  ”Size, onurunuza, emeğinize yakışır ülke ve dünya gerçekleri içerisinde yaşam düzeyi sağlamanın zamanı geldi de geçti bile, hiç zaman kaybetmeden gereğini yapmak boynumuzun borcudur" DESİNLER ve de GEREĞİNİ YAPSINLAR. Bizler bilimin evrenselliği içinde belki bilim yapabilecek ve bilim insanı onuru ile yaşayabilecek başka ülkeler bulabiliriz kendimize, ama unutmayın ki bu ülke bizler olmadan olmaz. Bu seslenişimiz, bu onur mücadelemiz, artık hiç bir şey yapamadığımızdan değil, ATATÜRK’E ve İLKELERİNE BAĞLILIĞIMIZDAN, ÜLKEMİZE ve İNSANLARIMIZA KARŞI OLAN SORUMLULUĞUMUZDANDIR. Sizler de bu sorumluluk bilinci içinde hareket ediniz ve bu söylemleri dile getirmek zorunda olan bilim insanlarını, onur mücadelesi vermek zorunda değil, ülkesini geliştirecek işler yapacak hak ettiği konuma getirmek için geç olmadan ARTIK SOMUT ADIMLAR ATINIZ.

Saygılarımızla