Sayın Hocam,

Hükümeti bilmiyorum fakat ülkemizin zor dönemlerden geçtiği bir gerçek, biz üniversite çalışanları olarak ülkemizin düzlüğe çıkması, bunun yaratacağı artı değerin hepimizin yaşamına yansıyacağı bilinci ile üzerimize düşen fedakarlığı yaptık. Çok istemedik, greve gitmedik, dersleri boykot etmedik, işimizi her zamanki gibi 8 saatlik mesainin üzerinde günde 10-12 saat çalışarak sürdürdük. Fakat hiçbir zaman fazla çalışmanın hiçbir artı değeri olmadığını gördük. Çalışan ile çalışmayanın hiçbir farkının olmadığını gördük. Geçen dönem ağzımıza sürülen bir parmak bal, nihayet yutuldu ve dört ay sonra biz yine yoksulluk sınırının altında kalan maaşımızla geçinmek zorunda kaldık. Yine ülkemizin ekonomik darboğazlarını düşünerek yaşanılabilir bir ücret düzeyinin mutlaka sağlanması gerekmektedir. Artık dikkate alınmayan bir kesim değil, Bakan'ın dediği ‘güç bilgidir’ ilkesinden hareketle bilginin gücünün mutlaka kabul ettirilmesi gerekmektedir. Bunun için ne yapılabilir? Yazarak çizerek bu sorunun çözülmediğini biliyoruz. Başta sendika ve dernek yöneticileri olmak üzere üst yöneticilerimizin üniversite ücret politikasının belirlenmesinde inisiyatif kullanarak harekete geçmeleri gerekmektedir. Sorunlarımızı en üst düzeyde devletin ilgili mercilerine iletmeleri gerekmektedir.

Mevcut maaşı ile geçinemeyen bir öğretim görevlisi olarak sorunumun çözümü için şahsen yetkililerimizin harekete geçmesini talep ediyorum.

İlişikte hükümetimizin Bakanlarına yazılmış açık mektup bulunmaktadır. İlgililere gönderirseniz memnun olurum.

Saygılarımla.

Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ

Üniversiteliler yoksulluk sınırının altında yaşamaktadırlar

Sayın Bakanım,

Son iki yıldır hükümetimizin de gündeminde olan nitelikli personelin kamuda çalışmasını sağlamak amacı ile başta Üniversite öğretim üye ve çalışanlarının bilim yuvalarında tutulması, bir diğer deyişle beyin göçünün engellenmesi için sınırlı ölçüde Profesör ve 1. derecedeki Doçentler için yapılan maaş artışı artık gece yarısı yapılan zamları ile varlığını yitirmiştir. Maaş artışı almayan diğer öğretim üyeleri ve çalışan personel neredeyse açlık sınırına dayanmış durumdadır.

Geçen dönem Doçentler ve Profesörler memnun edilmiş gibi görülebilir. Ancak üniversitelerin maaş artışı istemesindeki temel amaç, nitelikli bilim insanı bulmak, bir çok yetenekli araştırmacı arasından en iyisini seçmektir. Bir başka ifadeyle, yüksek kapasiteli, çok yönlü eğitilmiş, aktif, dinamik, heyecanlı, motivasyonu yüksek, yabancı dil bilen, girişken, yeni perspektifler geliştirebilen ufku geniş, paylaşımcı kişilerin üniversitede tutulması ancak özlük haklarının iyileştirilmesi ile gerçekleşebilir.

Sayın Bakanım,

Son yıllarda adı sıkça gündeme gelen beyin göçü olarak adlandırılan yetişmiş insan gücümüzün en iyi değerlendirileceği kurumların başında gelen üniversitelerimizdeki öğretim üyelerinin maaş durumları göçün en önemli faktörlerinden biridir. Dünyadaki meslektaşları ile aynı amaçlar için çalışan ve zaman-zaman onlarla dünyanın herhangi bir yerinde bir araya gelen öğretim elemanlarının aldığı maaş eşdeğeri yurtdışındaki/yurt içindeki veya özel-vakıf üniversitelerindeki meslektaşlarının onda biri kadardır.  Bilindiği gibi ülkemizin ÖSS sonucuna göre ilk yüzde birlik dilime giren yaratıcı, çözümleme gücü yüksek, analiz ve sentez yapma yeteneği olan gençlerimizin büyük çoğunluğu başta ABD olmak üzere Batılı gelişmiş ülkelerin üniversitelerinden aldıkları yüksek burslar ve iş güvencesi sonucu ülkemizi terk emektedirler. Maalesef benim ülkemin üniversitelerine ise tabiri caiz ise elek altı kişiler kalmaktadır. Bir ülkenin yiyebileceği en büyük vurgun ve deprem ise bu olsa gerek.

Öğretim elemanlarına yapılan kısmı iyileştirme hiçbir zaman öğretim üyesi ve yardımcılarının sesinin kesilmesi veya küçük bir pay ile susturulduğu anlamına gelmemelidir. Hepimiz ülkemizin içinden geçtiği durumu bildiğimiz için küçük maaş artışını anlayışla karşıladık. Fakat anladık ki artık tek başına bizlerin özverisi hiçbir sorunu çözmüyor. Bu ülkenin kurtuluşu bugün gelişmiş ve bilgi toplumunu yakalamış olan ülkeler gibi başta eğitim ve bilimine değer verilerek çözüleceğine inanmaktayız. Dünya gerçeği de budur. Yaşanılabilir ve sürdürülebilir bir kalkınma eğitim ile başlar ve eğitim ile devam eder. Bunu sağlamak için dinç, dinamik, yaratıcı, kendine güvenen, yetişkin iyi donanımlı, birden fazla yabancı dil bilen kişilerin eğitim kurumlarında tutulması artık bir zorunluluktur. Aksi halde, yukarıdaki özelliklere sahip ve bilimsel potansiyeli oldukça yüksek genç beyinlerin özel sektöre gitmeleri kaçınılmazdır. Bunun sonucunda da geriye, sadece hocasının gölgesinde yürüyebilen, en iyi meziyeti söyleneni yapmak olan sözde bilim adamları kalabilmektedir. ABD ve Avrupa topluluğu nitelikli kişileri ülkelerine taşımak için bütün olanakları seferber etmektedir. Bu iş para ile sağlanıyorsa, yurtdışına ve özel sektöre gitmesini caydıracak kadar maaş sağlanmalıdır. 

Sayın Bakanım,

Ülkesini seven her vatanseverin bu kan kaybına dur demesi için başta Araştırma Görevlileri olmak üzere tüm üniversite çalışanlarının maaş durumları mutlaka yeniden gözden geçirilmeli ve dünya standartlarına yakın bir yaşam olanağı sunulmalıdır. Kendisine sunulan yaşam standardı doğrultusunda hesap sorulabilme mekanizması oluşturulmalıdır.

Ülkemizin dünya standartlarında bilim yapması zor değildir. Yeter ki neyi, nerede ne zaman ve ne ile yapacağımızı bilelim. Yani ihtiyaçları ve geleceğin öngörüsü içerisinde belirlenmiş bir bilim politikası oluşturulsun ve gelişmeleri izlensin. Bunun en güzel örneği olarak Türkiye'den giden bilim adamlarının başarılı çalışmalarını gösterebiliniz.

Sayın Bakanım,

Hepimizin zekasından, gayretinden ve ülkesi için çalışma şevkinden şüphe duymadığımız üniversite çalışanlarının, sürekli artan fiyat artışlarına karşın bir türlü anlayamadığı resmi rakamlarda düşük, ancak gerçek yaşamda ise yüksek olan enflasyon oranları karşısında tükenen alım gücüne karşı, maaşlarımızda yapılacak % 5’lik artışı ile sağlanamayacağı sizler de herhalde fark ediyorsunuzdur. Maaşı dışında hiçbir gelir kaynağı olmayan ve mesaisinin tamamını işine ayıran bizler artık yoksulluk hatta açlık sınırında yaşadığımızı bildirmek zorundayız.

Ülkemizin bilgi toplumuna taşınmasında yadsınmaz katkısı olacak olan üniversite çalışanlarının verimlilikleri ve başarıları alacakları ücret oranında olacağı bilincinde olduğunuzu bilerek üniversite personelinin ücret düzenlemesi talebine vereceğiniz desteği saygı ile anacağız.

Saygılarımla

Doç. Dr. İbrahim ORTAŞ

Çukurova Üniversitesi