Sayın hocam teşekkür ederim.

Bildiğiniz gibi amacım ülkemizin var olan güçlü potansiyelinin hak etmediği yerde olduğunu belirterek daha da ileriye güç birliği ile ilerlemek için eğitimin güçlendirilmesi savunmaktır. İnanıyorum ki, güçlü bir Türkiye güçlü bir eğitim sisteminden geçer. Güçlü bir Türkiye’de hepimizin saygınlığı ve itibarı olacaktır. Çoğu zaman kendi imkanlarımla da olsa uluslararası bilimsel toplantılara katılıyorum. Her defasında üzülerek evime dönmem beni rahatsız ediyor. Ancak mevcut insan kaynağımız ve potansiyelimiz bunun üstesinde gelecek güçte olduğunu bildiğim içinde bir şeyler söyleme zorunluluğu his ediyorum. Fuzuli'nin belirttiği gibi "söylese kar etmiyor, söylemesem içime sığmıyor". Benim derdim bu.

Sayın hocam sorun çok büyük, çağı yakalama şansını kaybediyoruz. Tek tek kişiler olarak hepimiz aklımız erdiği ölçüde Türkiye’nin önünü açacak olan güçlü bir eğitim ve bilim anlayışına katkı vermek zorundayız. Yarın batan gemide hep beraber gideriz. Banim yazdıklarımı kimse beğenmek zorunda değiller ancak ülkemizin bu sorununa bizden başkada çözüm bulacak kimse yoktur. İki fakta sonra İspanyaya gideceğim onun sıkıntısını yaşıyorum. Orada istemesem de Türkiye Cumhuriyetini ve Çukurova Üniversitesini temsil ediyorum. Bu bilinçler eğitim odaklı düşünce oluşturmaya çalışıyorum.

Maillere gelince, üniversitelerde gönlüm daha kişilikli, öz güveni gelişmiş, daha felsefi düşünen, hepimizi ileriye götürecek bilgi paylaşımına sahip öğretim üyelerinin düşüncelerini beklerim. Kim kime ne demiş, kim kimi şikayet etmiş, ali geldi, veli gitti ile uğraşamayız. Bilim adamları olarak buna zamanımız da olmamalı. Bizden beklenen Türkiye’nin sorunlarına kendi bilimsel bakış açımız içinde çözümler üretmek olmalıdır.  Ben üniversitemizi dışarıda küçük düşürecek hiç bir sürece değer vermem ve alkışlama. Üniversitelerin birer bireysel iktidar alanı olarak küçük düşürülmesine de katılmam. Bu ülke de demokrasiyi ve halkın iradesini savunuyorum ancak biz üniversiteler olarak bu konuda halkın gerisine düştük. Bu ülkenin ve eğitimin selameti için mutlaka bu seçim şeklinin ve atmosferinin değişmesi gerektiğine inanıyorum.

İş yapan sonuç çıkaran, bal yapan arıya bakarım. Onun bunun düşüncesinin etksiinde kalan, hayata yaralı parmağa merhem olmamış'a bakmam. Üterici olmayan hiç bir kişi ve sistem yaralı değdir. Bal yapan, kendine ve toplumuna faydalı arıları severim.

Sayın hocam ben bu ülkenin parası ile okudum. Tek ve tek amacım ve kaygım beni besleyen pınara saygı duymaktır. Bireysel olarak proje üretecek güçteyim, şahsi sorunum yok, hepsinden önemlisi Allah şükür ruh sağlığım yerinde. Kimseyi rahatsız etmek için e-posta göndermiyorum. Belirttiğim gibi vefa borcumu ödemeye çalışıyorum. Her seferinde belirtiyorum. İstenmeyen e-postaya ileti göndermem. Bana da her gün bin küsur e-posta geliyor. Çoğu ile aynı görüşte değilim. Çoğundan çok şey öğreniyorum. Her gün posta kuruma bir iki mektup geliyor. Neden bana gönderiyorsunuz diye de aklıma bir şey gelmez. Hiç te alınmıyorum.

Sayın hocam üzerinde yaşadığımız Anadolu coğrafyası hepimize o kadar güçlü bir miras bırakmıştır ki, önce bunu anlamsı gerekir. Hepimiz Mevlana gibi insanlığı sevgiye davet eden bir ülkede yaşıyoruz. Hoşgörü bizim ekmeğini yediğimiz suyunu içtiğimiz topraklarımızda var. Ben şahsen benim gibi düşünmeyen kişilerden çok zenginleşiyorum. Ünlü bir bilgin "herkes benim gibi düşünüyorsa ben yanlış yoldayım demektir diyor. Faklı bakacağız ancak birlikte yaşayacağız. Bugün doğru bildiğimizi bir süre sonra yanlışlığını çoğumuz yaşayarak gördük. Başkasının düşüncesi baktığı mercekte büyük ve anlamlıdır. Ben buna saygı gösteririm. Bir toprak bilimcisi ve bitki beslemeci olarak farklı bitkilerin aynı toraktan besin elementi ve suyu almasını görmek beni mutlu ediyor. Yan yana farklı bitkiler bir arda yaşıyorlarsa, ben neden benim gibi düşünmeyen, benim gibi bakmayan bir arkadaşım ile aynı sofrada yemek yevmiyeyim. Bu dünya halen hepimizi besleyecek kadar büyük ve yeterli kaynağı vardır. Biraz yaşamı anlamak gerekir. Kısacık yaşamımızda yol alırken biraz yaşamdan zevk almak gerekir.

Bunu da en güzel Yunus Emre ifade etmiştir. İşi kolayından tutalım.

Eleştiriyi ve eleştireni de seviyorum. Bu konu ile ilgili “eleştiri kültürü” diye iki yazı yazdım.

Bunları yazan kişi eleştiriyi kaldırmayı başında kabul etmelidir. Bilgi ve sevgi paylaşıldıkça büyür, Acılar paylaşıldıkça küçülür. Anlayışı ile yazıyorum.

Umarım hadimi aşarak zamanınızı almadım. Saygılarımla