Yeni Öğretim Yılında Öğrencilerimize Sahip Çıkalım.

Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ, iortas@cu.edu.tr

Üniversitelerin artan maddi ve manevi sorunları, artık istenilen düzeyde bilim yapma şansımızın giderek azaldığını gösteriyor. Ayrıca Su ürünleri, Ziraat mühendisliği, Maden ve Jeoloji mühendisliği gibi alanlara olan talebin, en azından Çukurova Üniversitesi kontenjanlarının büyük oranda boş kalması düşündürücü bulunuyor. Tıp fakültesi mezunlarımızın TUS'ta giderek gerilere düşmesi de uyarıcı işaret kabul edilmeli. En azından ben öyle görüyorum. Bununla beraber biz öğretim üyelerinin her şeye rağmen üniversitelerimize ve öğrencilerimize sahip çıkabileceğimizi ve yol alabileceğimizi de düşünüyorum. Öğrencilerimizi eleştirmek yerine onları eleştirel ve yaratıcı düşünceye taşıyabiliriz.

Bugün yeni eğitim-öğretim yılının birinci günü. İlk günün heyecanı farklı oluyor tabii. İlk defa üniversitede ders alacak öğrencinin kafasındaki üniversite imajı çok önemli. İlk gün ve ilk ders akılda kalıcı olacaktır. Ve öğrenci hangi ruh hali ile başlarsa öyle de okulunu bitirecektir. Onun için ilk gün öğrencilere verilecek birkaç dakikalık mesaj, sembolik da olsa onları isteklendiren bir konuşmanın yapılması anlamlı olacaktır. İlk gün üniversite yöneticilerinin ve akademik organların temsilcilerinin öğrencilere verecekleri mesajlar bu anlamda çok önemlidir. Genelde gelişmiş üniversitelerde ilk gün; üniversitenin görüş, eleştiri ve beklentilerini kamuoyu ile paylaştığı, onların da dikkatle izlediği gün anlamına gelmektedir.

Öğrencilerimize üniversitede verilen eğitim ile yetinmemelerini, kendi kendilerine eğitmesi konusunda uyarmak yararlı olacaktır. Kendi kendilerine güvenmeleri, hızla gelişen dünya koşullarına ayak uydurmak için bilim ve teknolojiyi adım adım takip etmeleri, dil öğrenmeleri ve bilişim teknolojisini kullanımı konusunda yönlendirici olabiliriz. Kitap okuma sevgisinin ne olduğunu anlatabiliriz. Üretim ve paylaşımın değerinden söz edebiliriz.

Bütün arzuladığımız, kendi dinamikleriyle cıvıl cıvıl yeni öğrencilerin öğreticiden çok öğrenici bir ortamda eğitim ve öğrenim görüyor olmalarıdır. Bunun için ortamın çok zengin olması gerekir. Sinemalardan söyleşilerden kütüphaneden öğrenci gösterilerine kadar bütün bu öğeler üniversite ortamını zenginleştiricidir. Üniversitelik ortamı kişinin kişiliğinin gelişmesinde çok büyük bir role sahiptir. Dinamikler, ancak uygun ortamlarda öğrenciler kendilerini gerçekleştirdikleri zaman oluşabiliyor. Bu ortamı yaratmak, yalnız yöneticilerin değil aynı zamanda hepimizin de sorumluluğunda bulunuyor.

Öğretim üyeleri olarak ilk derslerde öğrencilerimizle konuşmak; onları dinlemek, görüşlerine saygı göstermek, karşı görüşlerimizi söylemek, onlarla eşit saygınlıkta olduğumuzu hatırlatmak çok yerinde olacaktır. Öğrenci olarak kendilerinden ne beklendiğini hatırlatabiliriz. Geleceğe dair beklentilerinin ne olduğunu, bu beklentilerin gerçekleşme şansının ne olduğunu sorabilir, yönlendirici deneyimlerimizi onlarla paylaşabiliriz. Evet ve hayır kavramlarını önemini öğrenmelerini, kişilik sahibi olmalarının yolarını sorgulatabiliriz. Öğrencileri düşündürmeye yöneltecek sorular sorabiliriz. Öğrencilere geçen dönem neyi başardıklarını neyi başaramadıklarını sorabiliriz. Başaramadıklarının nedenlerini ve sorunun kaynağı olarak neyi gördüklerini tanımlamalarını sorabiliriz.

Bu arada gençlerin öz güvenli olmaları için onlara nasıl yaklaştığımızı da, kendi kendimizi de sorgulamamız gerekiyor. Şapkalarımızı çıkarıp kalıplarımızdan kendimizi sıyırarak ulaşılabilir olduğumuzu davranışlarımızla gösterebiliriz.

Bu ülke bu gençlerin ellerinde yarının aydınlık geleceğini kuracaktır. Kendimize güvenelim, gençlerimize güvenelim. Yeni öğretim yılında herkese hayırlı olsun, öğrencilerimize sahip çıkmak, onların en iyi şekilde Eğitilmeleri için elimizde gelen gayreti gösterelim.

Öğrencilere potansiyel suçlu değil, geleceğin potansiyeli olarak yaklaşmamız gerekiyor. Biz öğrencilerimize ve çalışanlarımıza saygı göstereceğiz, değer vereceğiz ki, toplum da onlara saygı göstersin, değer versin. Kendi çocuklarımıza biz değer vermiyorsak, her halde başkalarının değer göstermesini bekleyemeyiz.

M. Kemal'in öğretmene, gençliğe ve okuyana verdiği değeri, biz de öğrencilerimize gösterelim. Yarınları kazanmak, öncelikle öğrencilerimizi kazanmaktan geçecektir.

Bu duygularla hepimizin yeni eğitim-öğretim yılı kutlu olsun.