Sayın Prof. Dr. Bahattin BAYSAL

TÜBA Şeref Üyesi

Sayın hocam, Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji 1005 sayılı ekinde yazdığınız "Üniversite Sorunları: Vurun Abalıya" başlıklı yazıyı okudum. Sanırım biraz canınızın sıkıldığı bir anda yazmışsınız. Benim bilimsel çalışma alanım, yayın durumum ve yazdığım yazılar ile ilgili öz geçmişim ilişiktedir. Umarım bundan böyle Türkiye'nin eğitim ve bilim ile ilgili sorunlarını daha gerçekçi bir zemminde tartışırız.

Sayın hocam, Türkiye'nin sorunlarını "yaptığın yayın kadar" veya bir başka ifade ile "çapın kadar konuş" demek ile herhalde çözemeyiz. Biraz bizden farklı düşünen kişilere adeta "sen kaç kuruşluk adamsın" dercesine "benim yüz küsur, senin 7 veya 14 tane yayının var, senin konuşma hakkın yok" demeye gelen ifadeler de kullanamayız herhalde.

Bugün bu ülkede bilim yapmanın salt makale yapmakla sınırlı olamayacağının bilincindeyim. Bilim yapmanın başlı başına bir ortam işi olduğunu siz de kabul edersiniz sanırım. Bugün ülkemizdeki üniversitelerin olayları ve olguları felsefi boyutta tartışacak eksenden yoksun olduğunu hep berabere yaşayarak görüyoruz. Üniversiteleriniz bilim politikalarının olmadığını, buna bağlı olarak akademik kadrolarını doğru olarak sağlayamadıkları artık hepimizin bilgisi dahilindendir. Üniversitelerin fidanlıkları olan araştırma görevlilerinin doğru dürüst en iyiler arasında alamadığımız bir durumda ne tür bir bilimsel başarı bekleyebiliriz.

Sanırım işin doğrusu, herkesin belirli kriterlere göre, bulunduğu konum, eldeki maddi ve manevi olanaklara göre değerlendirmemiz gerekir. "İşimizi iyi yapalım" anlayışınıza katılıyorum. Ben de bu ülkenin içine sürüklendiği sürecin bir yansıması olan her bir yanlışa, yaşım ve bilgimin müsaade ettiği günden bu yana, akıl ve deneyimlere dayalı olarak anlatmaya çalışıyorum. Üniversiteleri ortaokula dönüştüren hiçbir süreci alkışlamadım. Hatta sizin yaşınızdaki hocalarıma, eski rektörlerime "neden YÖK'e karşı çıkmadıklarını, neden bilim kuruluşlarını savunmadıklarını" soruyorum.

Ankara, İstanbul ile kıyaslandığında Anadolu'daki üniversitelerin TÜBİTAK ve DPT'den aldığı projeler çok sınırlı. Buna rağmen bu sınırlılıkları bir mazerete dönüştürmeden karınca kaderince kendimizi ifade etmeye, bilgilerimi öğrenci ve çiftçilerimizle, çoğunluğu kendi olanaklarımı kullanarak gittiğim gelişmiş ülkelerde gördüklerimi de diğer akademisyenlerle paylaşmaya çalışıyorum.

Öz geçmişimde de göreceğiniz gibi yazdığım yazılar bugün bir gazete daha çok okunur duruma gelmiştir. Yazılar bir çok sitede yayınlanmakta. Bir çok insan kendi aralarında yazıları paylaştıkları gibi, üniversitelerinin web ortamlarında üyeleri ile paylaşmaktadırlar. Bu kanala binlerce kişiden e-postalar alıyorum. Benimle aynı görüşte olmayan çok sayıda kişinin görüşleri ile zenginleşmeye çalışıyorum.

Sayın hocam umarım haddimi aşmadım. Saygılarımla öz geçmişimi ilişikte bilgilerinize sunuyorum. Umarım bundan böyle daha gerçekçi zeminlerde hep beraber bağımsız, çağdaş ve demokratik bir Türkiye için; aydınlık bir dünya için üretmeye ve paylaşmaya devam ederiz. İnsan ve doğa yararına bilim ve eleştiri uğraşılarına devam ederiz. Bilim ve eleştirinin önünün öncelikle hiyerarşik düşünceyi aşmaktan geçtiğini bilerek çalışmalarımıza devam ederiz. Düşünen, üreten, yaratan, eleştiren üniversiteler için birlikte mücadele vermeye devam ederiz.

Eksik ve haksız yargılara rağmen eleştirin için teşekkür eder, saygılar sunarım.

Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ

Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü,

Adana